OU UG English Sem 2 notes New Syllabus 2025-26

OU UG English Sem 2 notes 

New Syllabus 2025-26

          Unit 6 - Poetry

The Highwayman

Alfred Noyes 

The Highwayman
Poet: Alfred Noyes

 About the Poet

Alfred Noyes (1880–1958) was an English poet famous for his ballads and narrative poems. The poem was first published in the August 1906 issue of Blackwood's Magazine, based in England.The Highwayman is his most popular poem. In this poem, Noyes explores themes of love, love loss, and death.It combines romance, tragedy, adventure, and sacrifice.

 "The Highwayman" by Alfred Noyes uses a ballad structure with three parts, featuring 17 six-line stanzas (sestets) following an AABCCB rhyme scheme

 The Highwayman is a tragic love story set in old 18th-century England. It tells the tale of a brave highway robber and his deep love for Bess, the landlord’s daughter.

  The action focuses on the lives and deaths of the two main characters, a highwayman, or robber, and his lover, the daughter of the landlord, Bess. These two live for and die for one another. They are reunited in death and continue the habits and practices of their lives.

Part I – The Highwayman and Bess

In the first part, the poet introduces the highwayman, a bold robber who rides through the dark, windy night to meet his beloved Bess. The setting is mysterious, with moonlight, stormy wind, and a lonely country road. The highwayman arrives at an old inn where Bess, the landlord’s daughter, waits for him.

They speak lovingly to each other. The highwayman promises that he will return to Bess even if danger comes. However, a jealous stable boy named Tim is secretly listening to their conversation. Tim loves Bess and is angry because she loves the highwayman. Out of jealousy, he betrays them by informing the red-coat soldiers about the highwayman.

Part II – Bess’s Sacrifice

In the second part, the soldiers arrive at the inn and capture Bess. They tie her up in her room and use her as a trap to catch the highwayman. A gun is tied to her chest so that if she moves, it will fire. She waits helplessly as night passes.

When Bess hears the highwayman riding toward the inn, she understands that he is in danger. To save him, she gathers all her courage and pulls the trigger herself. The gunshot warns the highwayman. Though Bess dies, her sacrifice saves the man she loves. Her brave act shows true love and self-sacrifice.

 Part III – Revenge and Tragic End

In the final part, the highwayman learns about Bess’s death. Filled with grief and anger, he rides back to the inn to take revenge on the soldiers. Even though he knows he will be killed, he goes fearlessly. The red-coats shoot him dead.

At the end of the poem, the spirits of the highwayman and Bess are said to meet again on stormy nights. Their love continues beyond death, making their story eternal.

 

Conclusion

 

The Highwayman is a powerful tragic love story. It shows how true love involves courage, sacrifice, and loyalty. Bess becomes the real hero of the poem, proving that love is stronger than fear and even death.

Comprehension

A. Answer the following in one or two lines

1. Where was the highwayman going?
He was going to meet Bess at the old inn.

2. What time period do you think the poem is set in?
It is set in the old 18th-century England.

3. What kind of poem is 'The Highwayman'?
It is a narrative ballad.

4. Where does Bess wait for the highwayman in Part One of the poem?
She waits in her room at the old inn.

5. Who was listening in when Bess and the highwayman were talking?
Tim the ostler was listening.

6. Why does Bess kill herself?
She kills herself to warn the highwayman and save him from the soldiers.

7. What does the highwayman do after finding out that Bess had passed away?
He rides back to the inn to take revenge and is killed.

8. What does the poet describe the moon?
The moon is described as a ghostly galleon sailing through clouds.

9. Describe the highwayman's final moments.
He rides bravely to the inn, knowing he will die, and is shot by the soldiers.

10. Who is Tim?
Tim is the jealous ostler who betrays the lovers.I

అల్ఫ్రెడ్ నోయెస్ (1880–1958) ఒక ఆంగ్ల కవి. ఆయన తన బాలాడ్లు మరియు కథన కవితలతో ప్రసిద్ధి పొందారు. ఈ కవిత మొదట 1906 ఆగస్టు నెలలో ఇంగ్లాండ్‌లోని బ్లాక్‌వుడ్స్ మేగజైన్ లో ప్రచురించబడింది. “ది హైవేమన్” ఆయన అత్యంత ప్రసిద్ధ కవిత. ఈ కవితలో నోయెస్ ప్రేమ, ప్రేమలో నష్టం, మరణం వంటి అంశాలను పరిశీలించారు. ఇది రొమాన్స్, విషాదం, సాహసం, త్యాగం అన్నింటినీ కలిపినది.

“ది హైవేమన్” కవిత మూడు భాగాలుగా బాలాడ్ నిర్మాణంలో రాయబడింది. ఇందులో 17 ఆరు-లైన్ల స్తబకాలు (sestets) ఉన్నాయి. వీటిలో AABCCB అనే rhyme scheme అనుసరించబడింది.

కథా నేపథ్యం

“ది హైవేమన్” 18వ శతాబ్దపు ఇంగ్లాండ్‌లో చోటుచేసుకున్న ఒక విషాద ప్రేమకథ. ఇది ధైర్యవంతుడైన ఒక దొంగ మరియు అతని ప్రియురాలు బెస్ (ఇన్ను యజమాని కుమార్తె) మధ్య ఉన్న గాఢమైన ప్రేమను వివరిస్తుంది.

కథలో ప్రధానంగా ఇద్దరు పాత్రల జీవితం మరియు మరణం చుట్టూ సంఘటనలు తిరుగుతాయి—హైవేమన్ (దొంగ) మరియు అతని ప్రియురాలు బెస్. వీరిద్దరూ ఒకరికి ఒకరు జీవించి, ఒకరికి ఒకరు మరణిస్తారు.

భాగం I – హైవేమన్ మరియు బెస్

మొదటి భాగంలో కవి హైవేమన్‌ను పరిచయం చేస్తారు. అతను ధైర్యవంతుడైన దొంగ. గాలులతో నిండిన చీకటి రాత్రిలో తన ప్రియురాలు బెస్‌ను కలవడానికి గుర్రంపై ప్రయాణిస్తాడు. చంద్రకాంతి, తుఫాను గాలి, ఒంటరి గ్రామీణ రహదారి—ఇవి అన్నీ రహస్యమైన వాతావరణాన్ని సృష్టిస్తాయి. హైవేమన్ ఒక పాత ఇన్ను వద్దకు చేరుకుంటాడు. అక్కడ బెస్ అతని కోసం ఎదురుచూస్తుంది.

వీరిద్దరూ ప్రేమతో మాట్లాడుకుంటారు. హైవేమన్ ప్రమాదం వచ్చినా తిరిగి వస్తానని బెస్‌కు హామీ ఇస్తాడు. అయితే, టిమ్ అనే అసూయతో ఉన్న اصطబుల్ బాలుడు వారి సంభాషణను రహస్యంగా వింటాడు. టిమ్ బెస్‌ను ప్రేమిస్తాడు. కానీ బెస్ హైవేమన్‌ను ప్రేమించడం అతనికి కోపం తెప్పిస్తుంది. అసూయతో, అతను రెడ్‌కోట్ సైనికులకు హైవేమన్ గురించి సమాచారం ఇస్తాడు.

భాగం II – బెస్ యొక్క త్యాగం

రెండవ భాగంలో సైనికులు ఇన్ను వద్దకు చేరుకుని బెస్‌ను పట్టుకుంటారు. ఆమెను గదిలో కట్టి, హైవేమన్‌ను పట్టుకోవడానికి ఉచ్చుగా ఉపయోగిస్తారు. ఆమె ఛాతీకి తుపాకీ కట్టి, కదిలితే కాలిపోతుందని ఏర్పాట్లు చేస్తారు. రాత్రి గడుస్తుండగా ఆమె నిరాశగా ఎదురుచూస్తుంది.

హైవేమన్ ఇన్ను వైపు వస్తున్న శబ్దం విన్నప్పుడు, బెస్ అతను ప్రమాదంలో ఉన్నాడని గ్రహిస్తుంది. అతన్ని రక్షించడానికి, ఆమె తన ధైర్యాన్ని సమకూర్చుకుని తుపాకీని తానే కాలుస్తుంది. ఆ గన్‌షాట్ హైవేమన్‌కు హెచ్చరికగా మారుతుంది. బెస్ మరణించినా, ఆమె త్యాగం తన ప్రియుడిని రక్షిస్తుంది. ఆమె ధైర్యమైన చర్య నిజమైన ప్రేమను, స్వీయత్యాగాన్ని చూపిస్తుంది.

భాగం III – ప్రతీకారం మరియు విషాదాంతం

చివరి భాగంలో, హైవేమన్ బెస్ మరణం గురించి తెలుసుకుంటాడు. దుఃఖం మరియు కోపంతో, సైనికులపై ప్రతీకారం తీర్చుకోవడానికి ఇన్ను వైపు తిరిగి వస్తాడు. తాను చనిపోతానని తెలిసినా, భయంలేకుండా వెళ్తాడు. రెడ్‌కోట్ సైనికులు అతన్ని కాల్చి చంపేస్తారు.

కవిత చివర్లో, హైవేమన్ మరియు బెస్ ఆత్మలు తుఫాను రాత్రుల్లో మళ్లీ కలుస్తాయని చెప్పబడుతుంది. వారి ప్రేమ మరణానికీ అతీతంగా కొనసాగుతుంది. వారి కథ శాశ్వతమవుతుంది.

ముగింపు

“ది హైవేమన్” ఒక శక్తివంతమైన విషాద ప్రేమకథ. ఇది నిజమైన ప్రేమలో ధైర్యం, త్యాగం, విశ్వాసం అవసరమని చూపిస్తుంది. బెస్ ఈ కవితలో నిజమైన వీరనారి అవుతుంది. ప్రేమ భయానికీ, మరణానికీ మించినదని ఆమె నిరూపిస్తుంది.

Unit 8 - Poetry

Praise song for mother

Grace Nichols

You were

water to me

deep and bold and fathoming

You were

moon's eye to me

pull and grained and mantling

You were

sunrise to me rise and warm and streaming

You were

the fish's red gill to me

the flame tree's spread to me

the crab's leg/the fried plantain smell replenishing replenishing

Go to your wide futures, you said

A. Comprehension 

1. Who is the speaker addressing in the poem?
The speaker is addressing her mother.

2. What natural elements are used to describe the mother?
The mother is compared to water, moon, sunrise, fish, a flame tree, crab, and plantain.

3. Why does the speaker say her mother was ‘the flame tree’s spread to me’?
The flame tree spreads wide and gives shade. This suggests that the mother gave protection, comfort, and support.

4. What is a ‘praise song’? What purpose does it serve here?
A praise song is a poem that celebrates and honours someone. In this poem, it is used to express love, respect, and gratitude to the mother.

5. What traditions or form of poetry does the title refer to?
It refers to African and Caribbean oral traditions, where people sing or recite poems to praise loved ones.

6. How does the repetition of “You were…” affect the poem?
The repetition gives the poem a musical rhythm and shows how important the mother was in every part of the speaker’s life.

7. How does the structure reflect the emotional tone?
The short lines and free verse show deep feelings. The lowercase letters make the poem feel gentle and intimate.

8. What does ‘moon’s eye to me’ suggest?
It suggests that the mother was watchful, guiding, and protective, like the moon that watches over the night.

9. What does ‘the fish’s red gill’ represent?
It represents life and breath, showing that the mother was essential for the child’s survival.

10. How might the poem change if it were about a father?
It might use images of strength, guidance, or protection rather than nurturing and life-giving images..

 Summary of the Poem 

“Summary

 

         “Praise Song for My Mother” is a beautiful poem by Grace Nichols, a Caribbean-born poet who writes about family, womanhood, and cultural identity. Nichols was born in Guyana in 1950, and moved to live in the UK in 1977.

Her first collection, I is a Long-Memoried Woman (1983), won the Commonwealth Poetry Prize. In December 2021, she was announced as winner of the Queen's Gold Medal for Poetry.

 

          In this poem, the speaker praises her mother by comparing her to many powerful and nurturing elements of nature. In each stanza, Nichols uses metaphors to compare her mother’s worth to something in nature. The mother is described through rich epithets such as water, moon, sunrise, fish’s red gill, and flame tree. Each image shows a different role of the mother. Water represents life and depth, the moon suggests guidance and protection, sunrise stands for warmth and hope, and the fish’s red gill shows that the mother gave life and breath. The flame tree’s spread shows how she offered care and shelter.

         The poem is written in free verse, with short lines and repeated phrases like “You were”, which creates a musical rhythm similar to a traditional praise song from African and Caribbean culture. This repetition also shows how deeply the speaker values her mother.

         The poem ends with the mother encouraging the child to go forward into the future, showing her selfless love. Overall, the poem is a heartfelt tribute to a loving and nurturing mother.

“ప్రైజ్ సాంగ్ ఫర్ మై మదర్” అనేది గ్రేస్ నికల్స్ రాసిన ఒక అందమైన కవిత. ఆమె కరీబియన్‌లో జన్మించిన కవయిత్రి, కుటుంబం, స్త్రీత్వం, సాంస్కృతిక గుర్తింపు వంటి అంశాలపై రచనలు చేస్తుంది. నికల్స్ 1950లో గయానాలో జన్మించారు, 1977లో యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్‌కి వెళ్లి అక్కడ నివసించడం ప్రారంభించారు. ఆమె మొదటి కవితా సంకలనం I is a Long-Memoried Woman (1983) కామన్వెల్త్ పోయెట్రీ ప్రైజ్‌ను గెలుచుకుంది. 2021 డిసెంబర్‌లో ఆమెకు క్వీన్ గోల్డ్ మెడల్ ఫర్ పోయెట్రీ అవార్డు లభించింది.

ఈ కవితలో, కవయిత్రి తన తల్లిని ప్రకృతిలోని శక్తివంతమైన మరియు పోషకమైన అంశాలతో పోల్చుతూ ప్రశంసిస్తుంది.

         తల్లిని నీరు, చంద్రుడు, ఉదయకిరణం, చేప యొక్క ఎర్ర మొప్పలు

(fish’s red gill), మరియు ఫ్లేమ్ ట్రీ  flame tree వంటి విశేషణాలతో వర్ణించారు. ప్రతి ప్రతిమ తల్లి యొక్క వేర్వేరు పాత్రను సూచిస్తుంది. నీరు జీవం మరియు లోతును సూచిస్తుంది, చంద్రుడు మార్గదర్శకత్వం మరియు రక్షణను సూచిస్తుంది, ఉదయం వేడి మరియు ఆశను సూచిస్తుంది, చేప యొక్క ఎర్ర మొప్పలు (Gills) తల్లి జీవం మరియు శ్వాసను ఇచ్చిందని సూచిస్తాయి. ఫ్లేమ్ ట్రీ విస్తరించడం ద్వారా ఆమె సంరక్షణ మరియు ఆశ్రయం అందించిందని చూపిస్తుంది.

         ఈ కవిత స్వేచ్ఛా వృత్తంలో రాయబడింది, చిన్న పంక్తులు మరియు “You were” వంటి పదబంధాల పునరావృతితో, ఇది ఆఫ్రికన్ మరియు కరీబియన్ సంస్కృతిలోని సంప్రదాయ ప్రశంసా గీతానికి సమానమైన సంగీత రీతిని సృష్టిస్తుంది. ఈ పునరావృతం కవయిత్రి తన తల్లిని ఎంతగా విలువ చేస్తుందో కూడా తెలియజేస్తుంది.

         కవిత చివరలో తల్లి తన పిల్లవాడిని భవిష్యత్తులో ముందుకు సాగమని ప్రోత్సహిస్తుంది, ఇది ఆమె నిస్వార్థ ప్రేమను చూపిస్తుంది. మొత్తంగా, ఈ కవిత ఒక ప్రేమతో కూడిన  తల్లికి అర్పించిన హృదయపూర్వక నివాళి.

Unit 8 Prose

Swan Song – Anton Chekhov 

Summary

About the Writer

 

Anton Chekhov (1860–1904) was a famous Russian short story writer and dramatist. He is known for showing ordinary people, their inner feelings, and their struggles in life. His plays and stories often deal with loneliness, disappointment, and the search for meaning. Swan Song is one of his short plays, and it reflects his deep understanding of human emotions and the world of theatre.

Characters

 

Vasily Svietlovidoff – An old, famous actor. He is proud of his talent but deeply sad about his lonely life. He represents an artist who has given everything to his profession but lost personal happiness.

 

Nikita Ivanich – A poor theatre prompter. He is humble, kind, and loyal. He respects the actor and becomes his emotional support.

 

Themes

 

Loneliness – Svietlovidoff is surrounded by people but is truly alone. After the show, he is forgotten, showing how artists are often valued only while they perform.

 

Art and Life – The play shows the difference between stage glory and                            real-life suffering.

 

Old Age and Regret – Svietlovidoff looks back on his life and feels sad                                      about missed opportunities.

 

Human Need for Love and Respect – Even a great actor needs                                                                              emotional connection.

 

Significance of the Title - A “swan song” means the last performance before death or retirement. The title suggests that this is Svietlovidoff’s final emotional and artistic expression. His long speech on the empty stage becomes his last true performance in life.

About the Play:- Swan Song is a one-act play set in a theatre after a performance. Chekhov uses few characters, a single setting, and simple dialogue. This simplicity draws attention to emotions rather than action. The famous old actor, Vasily Svetlovidov, wakes up on the stage after everyone has left. He is drunk and confused. Slowly he realizes that he has been forgotten and locked inside the empty theatre.

         The only other person there is Nikita Ivanich, a poor and shy prompter who has worked in the theatre all his life. The two begin to talk. Svietlovidoff starts remembering his past glory—his great roles, applause, and the love of the audience. He also talks about his failures, loneliness, and how his personal life has been empty.

         As the night passes, Svietlovidoff recites famous dramatic speeches from Shakespeare and other writers. Through these speeches, he expresses his pain, regret, and longing for respect. He realizes that although he was great on stage, he failed in real life. He never had true love, family, or happiness.

Svietlovidoff openly talks about his failure in love and personal life. He admits that he never experienced true love or family happiness. He spent all his life serving the theatre and sacrificed his emotional life for art. A beautiful woman loved him for his acting. Her condition to marry him is that he should give up the stage. He understands his audience at last, since that day he has not believed in their applause or in their enthusiasm. His fame attracted attention, not genuine affection. Now, in old age, he feels empty and abandoned.

Throughout the night, Svietlovidoff recites emotional speeches from famous plays. These monologues act as his final performance and express his deep sorrow, regret, and loneliness. Nikita listens kindly and supports him. At the end, Svietlovidoff feels a little comforted. Though his life is almost over, he gets a chance to express his true self one last time.

Conclusion

 Chekhov shows ageing as a time of regret and reflection. The old actor remembers his success but also realizes he has lost love and happiness. Age brings awareness of missed opportunities and the fear of being forgotten. Swan Song is a touching play about an old actor’s final moment of self-realization. Chekhov shows that fame and success cannot replace love, family, and human warmth.

Textbook Short answer questions for Internal Exams

1. What is Swan Song about?

It is about an old actor who reflects on his life, career, and loneliness after being left alone in a theatre.

2. Where does the play take place?

The play takes place on an empty stage in a theatre late at night.

3. Who is the main character?

The main character is Vasily Svetlovidov, an ageing comedian and actor.

4. What is the comedian's emotional state?

He feels lonely, sad, regretful, and emotional about his past life.

5. Who does the comedian converse with in the play?

He talks to Nikita Ivanich, the theatre prompter.

6. What theme is explored in the play?

The play explores themes of loneliness, ageing, and the difference between art and real life.

7. What is the significance of the title Swan Song?

The title suggests the actor’s final emotional and artistic performance before the end of his life.

 8. How does the play reflect Chekhov's style?

It reflects Chekhov’s style through simple setting, deep emotions, and focus on inner life.

9. What is the comedian's attitude towards his future?

He feels hopeless and believes his future holds nothing new or joyful.

10. How does the play end?

The play ends with the old actor finding brief comfort in expressing his feelings.

 ఆంటన్ చెఖోవ్ (1860–1904) ప్రసిద్ధ రష్యన్ కథా రచయిత మరియు నాటకకర్త. ఆయన సాధారణ ప్రజల జీవితాలను, వారి అంతరంగ భావాలను, పోరాటాలను చూపడంలో ప్రసిద్ధి చెందారు. ఆయన నాటకాలు మరియు కథలు తరచుగా ఒంటరితనం, నిరాశ, మరియు జీవితానికి అర్థం వెతికే ప్రయత్నాలను ప్రతిబింబిస్తాయి. Swan Song ఆయన చిన్న నాటకాలలో ఒకటి, ఇది మానవ భావోద్వేగాలపై మరియు రంగస్థలంపై ఆయన లోతైన అవగాహనను ప్రతిబింబిస్తుంది.

శీర్షిక యొక్క ప్రాముఖ్యత

“స్వాన్ సాంగ్” అంటే మరణం లేదా విరమణకు ముందు చివరి ప్రదర్శన అని అర్థం. ఈ శీర్షిక, ఇది స్వియెట్‌లోవిడోవ్ యొక్క చివరి భావోద్వేగ మరియు కళాత్మక వ్యక్తీకరణ అని సూచిస్తుంది. ఖాళీ వేదికపై ఆయన ఇచ్చిన దీర్ఘ ప్రసంగం ఆయన జీవితంలోని చివరి నిజమైన ప్రదర్శనగా మారుతుంది.

About the play:- Swan Song ఒక అంక one-act play నాటకం. ఇది ప్రదర్శన ముగిసిన తర్వాత థియేటర్‌లో జరుగుతుంది. చెఖోవ్ చాలా తక్కువ పాత్రలను, ఒకే వేదికను, సరళమైన సంభాషణలను ఉపయోగించారు. ఈ సరళత చర్యల కంటే భావోద్వేగాలపై దృష్టి సారిస్తుంది. ప్రసిద్ధ వృద్ధ నటుడు వాసిలీ స్వియెట్‌లోవిడోవ్, అందరూ వెళ్లిపోయిన తర్వాత వేదికపై మేల్కొంటాడు. అతను మత్తులో, గందరగోళంలో ఉంటాడు. క్రమంగా అతను మరచిపోయాడని, ఖాళీ థియేటర్‌లో బంధించబడ్డాడని గ్రహిస్తాడు.

అక్కడ ఉన్న ఏకైక వ్యక్తి నికిటా ఇవానిచ్, జీవితమంతా థియేటర్‌లో పనిచేసిన పేద, Prompter ప్రాంప్టర్ వీరిద్దరూ మాట్లాడటం ప్రారంభిస్తారు. స్వియెట్‌లోవిడోవ్ తన గత కీర్తిని—తన గొప్ప పాత్రలను, చప్పట్లను, ప్రేక్షకుల ప్రేమను గుర్తు చేసుకుంటాడు. అలాగే తన వైఫల్యాలను, ఒంటరితనాన్ని, వ్యక్తిగత జీవితంలోని శూన్యతను కూడా చెబుతాడు.

రాత్రి గడుస్తున్న కొద్దీ, స్వియెట్‌లోవిడోవ్ షేక్స్పియర్ మరియు ఇతర రచయితల ప్రసిద్ధ నాటకాల నుండి ప్రసంగాలను పఠిస్తాడు. ఈ ప్రసంగాల ద్వారా అతను తన బాధను, పశ్చాత్తాపాన్ని, గౌరవం కోసం తపనను వ్యక్తం చేస్తాడు. వేదికపై గొప్పవాడైనా, నిజ జీవితంలో విఫలమయ్యాడని గ్రహిస్తాడు. అతనికి నిజమైన ప్రేమ, కుటుంబం, ఆనందం ఏదీ లభించలేదు.

స్వియెట్‌లోవిడోవ్ తన ప్రేమలో, వ్యక్తిగత జీవితంలో వైఫల్యాన్ని బహిరంగంగా చెబుతాడు. అతను నిజమైన ప్రేమను, కుటుంబ ఆనందాన్ని ఎప్పుడూ అనుభవించలేదని అంగీకరిస్తాడు. తన జీవితమంతా థియేటర్‌కే అంకితం చేశాడు, కళ కోసం తన భావోద్వేగ జీవితాన్ని త్యాగం చేశాడు. ఒక అందమైన మహిళ అతనిని నటన కోసం ప్రేమించింది. ఆమె పెళ్లి షరతు అతను వేదికను వదిలేయాలని. అప్పటి నుండి అతను ప్రేక్షకుల చప్పట్లను, ఉత్సాహాన్ని నమ్మలేదు. అతని ఖ్యాతి దృష్టిని ఆకర్షించింది కానీ నిజమైన ప్రేమను కాదు. ఇప్పుడు వృద్ధాప్యంలో అతను శూన్యంగా, విడిచిపెట్టబడినట్లు భావిస్తున్నాడు.

రాత్రంతా స్వియెట్‌లోవిడోవ్ ప్రసిద్ధ నాటకాల నుండి భావోద్వేగ ప్రసంగాలను పఠిస్తాడు. ఈ మోనోలాగ్‌లు అతని చివరి ప్రదర్శనగా మారి అతని లోతైన దుఃఖాన్ని, పశ్చాత్తాపాన్ని, ఒంటరితనాన్ని వ్యక్తం చేస్తాయి. నికిటా దయతో విని అతనికి తోడ్పడతాడు. చివరికి స్వియెట్‌లోవిడోవ్ కొంత సాంత్వన పొందుతాడు. అతని జీవితం దాదాపు ముగిసినా, చివరిసారి తన నిజమైన స్వరూపాన్ని వ్యక్తం చేసే అవకాశం పొందుతాడు.

ముగింపు

చెఖోవ్ వృద్ధాప్యాన్ని పశ్చాత్తాపం మరియు ఆత్మపరిశీలన కాలంగా చూపించాడు. వృద్ధ నటుడు తన విజయాలను గుర్తు చేసుకుంటాడు కానీ ప్రేమను, ఆనందాన్ని కోల్పోయాడని గ్రహిస్తాడు. Swan Song ఒక వృద్ధ నటుడి చివరి ఆత్మజ్ఞాన క్షణాన్ని చూపించే హృదయాన్ని తాకే నాటకం. చెఖోవ్ ఖ్యాతి, విజయం ప్రేమను, కుటుంబాన్ని, మానవ సాన్నిహిత్యాన్ని భర్తీ చేయలేవని చూపించాడు.